تبلیغات
آسمونی - خاموشی آتش
شنبه 5 آذر 1384  03:11 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط: سیمرغ
نوع مطلب: عمومی ،

این ابرهای سوخته سوگوار
تابوت آفتاب را به كجا می برند ؟
این بادهای تشنه هار و حریص وار
 دنبال آبگون سراب كدام باغ
 پای حصارهای افق سینه می درند ؟
اكنون درخت لخت كویر
 پایان ناامیدی
 و آغاز خستگی كدامین مسافر است ؟
مرغان رهگذر
 مرگ كدام قاصد گمگشته را
 از جاده های پرت به قریه می آورند ؟
ای شب !‌ به من بگو
اكنون ستاره ها
 نجواگران مرثیه عشق كیستند
 هنگام عصر بر سر دیوار باغ ما
باز آن دو مرغ خسته چرا می گریستند ؟

   


نظرات()   

آسمونی

هرکجا هستم باشم، آسمان مال من است...